Hallo allemaal,

Ik heb dit seizoen een aantal wedstrijden gereden in België en mij werd gevraagd hier een stukje over te schrijven. Dus bij deze!

Zingem

Op 2 augustus reed ik mijn eerste Belgische wedstrijd van het seizoen. Als eerstejaars nieuweling had ik deze wedstrijd al eens gereden en ik wist dus wat voor parcours het was. Na een lange rit in de auto waren we er. Het was een erg warme dag en het waaide flink. Met zo’n vijftig nieuwelingen en junioren meiden stonden we aan de start. In Nederland herken je de start vaak aan een groot doek, een jurywagen en een hoop mensen. In België wordt er ter plekke een lijn op de weg gezet, staat er een aanhangwagentje met een kleine geluidsinstallatie en staan er een aantal dranghekken (die je overigens nergens anders op het parcours tegenkomt). Dit is dus al een groot verschil! Nadat het startschot gelost werd, begonnen we aan onze wedstrijd. Er werd goed doorgereden en er werd veel aangevallen maar niemand kon ontsnappen.

Halverwege de wedstrijd ontstond er op de finishstraat een grote valpartij, waar ik gelukkig net omheen kon. De ronde daarna werd de koers geneutraliseerd. De ambulance, die in België verplicht aan het parcours moet zijn, was namelijk met een meisje onderweg naar het ziekenhuis. We moesten wachten tot de ambulance terug was. In deze ‘pauze’ konden we gauw even de bidons bijvullen en zelfs even naar de wc! Toen de ambulance weer terug was, werd de wedstrijd snel hervat. De schrik zat er bij sommige meiden wel in, maar toch werd er weer lekker gekoerst. Toen de bel voor de laatste ronde klonk, werd het natuurlijk overal op het parcours wringen, zeker in de laatste kilometer. Gelukkig kon ik mijn goede positie houden en kwam ik precies op het goede moment uit het wiel gesprint en zo won ik de massasprint! Dit was mijn tweede overwinning van het seizoen en ik was ontzettend blij. Na de wedstrijd kreeg ik samen met de winnares bij de nieuwelingen een boeket bloemen, er werden wat foto’s gemaakt en dat was het. Geen groot podium zoals bij ons maar een oudere man van de organisatie als rondemister, haha!

foto zingem koers rondemister

 

Overmere

Op vrijdagavond 15 augustus had ik wedstrijd in Overmere. Het was weer eens een lange rit in de auto met veel regen onderweg maar dat mocht de pret niet drukken natuurlijk. Toen we bij het parcours aankwamen, bleek het een ronde van bijna 8 km te zijn. Dat is weer eens iets anders dan rondjes van 1,5 km rond de kerk! Het was één groot raadsel hoe het parcours precies liep want dat staat nooit helemaal duidelijk aangegeven. Ik startte dus maar gewoon en ik zou wel zien waar ik heen moest. We reden een wedstrijd over ongeveer 56 km. De finishstraat was wel zo’n anderhalve km lang en heel breed, terwijl de achterkant van het parcours ontzettend smal was. Ook was het een echte Belgische weg, vol gaten en sleuven. We reden door helemaal open stukken tussen windmolens en sloten door. Op zulke wegen rijden in Nederland volgens mij alleen maar tractors..? Doordat we met een grote groep waren, werd er erg zenuwachtig gekoerst. Toen we ongeveer op de helft van de wedstrijd waren, reden er twee meisjes weg. Dit waren Jessica Roberts uit Wales en Kylie Waterreus. Toen ik zag dat ze toch een behoorlijk gat sloegen, dacht ik ‘hoo hier moet ik nog wel naartoe!’. Samen met Femke Geeris sprak ik af om na de finishstraat te demarreren omdat we daar de wind vol op de neus kregen. Samen bleven we goed ronddraaien en kwamen we bij de twee leidsters. Ik was nog nooit zó dood gegaan (om het even in de wielertermen te houden). Met z’n vieren hebben we de rest van de wedstrijd voorop gereden en pakten we bijna twee minuten voorsprong op het peloton! In de sprint werd ik tweede achter Femke. Ik baalde wel een beetje maar ik kon er natuurlijk wel tevreden mee zijn. We hadden een erg mooie koers gereden!

foto overmere koers

Muizen-Mechelen

Nadat ik twee weken niet had kunnen koersen door ziekte, ging ik het op zaterdag 20 september weer proberen in Muizen-Mechelen. Bij de inschrijvingen zei een man dat het een kleine ronde was, drie km maar.. (wat je een kleine ronde noemt he..). Na het parcours verkend te hebben stond ik aan de start. Het was een warme dag voor in september, zo’n 27 graden zelfs! Er werd vaak gedemarreerd maar er kwam niemand weg. Uiteindelijk eindigde de wedstrijd in een massasprint en werd ik tweede achter een Litouwse. De winnares kreeg een boeket nepbloemen en ik kreeg een beker. Daarna heb ik nog wat uitgefietst met Karel want de dag erna had ik weer een wedstrijd!

foto julie mechelen koers 

 

Groetjes van Julie Burgmans

DMC Firewall is a Joomla Security extension!