Afgelopen zaterdag stonden vier dames van TWC de Kempen aan de start van het Nederlands kampioenschap voor de elite-vrouwen. Ashlynn van Baarle, Maud Kaptheijns, Britt Teunissen en ik zelf (Carleen Baas) hadden zich voor dit NK weten te plaatsen. Het NK vond dit jaar een keer niet in Kerkrade plaats, maar in Ootmarsum. Hier had ik nog nooit gereden, maar ik kreeg van verschillende mensen te horen dat het wel een parcours voor mij zou zijn. Niet al te stijle klimmetjes, smal, bochtig en open stukken.
Een uur van te voren reden we naar de start en de dames van de grote ploegen (Giant-Shimano en Rabobank) hadden de eerste startrij al ingenomen. Wij gingen er dus ook maar bij staan, om nog een beetje van voren te kunnen starten.

Ik had het rondje ook niet verkend, dus dacht dat dit wel van pas zou komen. Voordat we zouden starten moest er nog getekend worden en nadat ook deze laatste horde was genomen, klonk om 15:00 het startschot. We zouden vandaag 135 km rijden over 10 omlopen. Er was geen neutralisatie en met de grote dames voorop ging het gas vanaf de eerste meters meteen vol open. Het parcours bleek zoals door velen gezegd inderdaad lastig te zijn. De weg liep een beetje naar beneden, maar hier kon je niet echt van profiteren, omdat de bochten elkaar in razend tempo opvolgden. In het midden van het rondje zat ook nog eens een smalle passage over klinkertjes, door het dorpje Ootmarsum, met een aantal bochten. Hier ging het peloton meteen op een lint en moesten de eerste dames al lossen. Daarna volgde de eerste klim, die weliswaar niet stijl was (max. 6%), maar de wind had hier vrij spel, waardoor het op deze klim ook vaak op de kant werd gezet. Na deze klim volgde een weg die langzaam naar beneden liep, naar de volgende klim, de Kuiperberg waarop ook de finish was.
Het eerste rondje werd er gruwelijk hard gereden, maar gelukkig zaten we er alle vier nog bij. Het tweede rondje werd er gelukkig iets rustiger aan gedaan. Daarna ging de gaskraan vooraan weer volledig open, waardoor er vier groepen in de koers ontstonden. De toppers zaten in de eerste groep en de kempenrensters in de derde en de vierde groep. Vooraan werd er echter niet hard genoeg doorgereden, waardoor de eerste, de tweede en de derde groep weer bij elkaar kwamen. Ik was eerst in de derde groep beland, en het gat met de groep ervoor was zelfs zo groot geworden dat de volgwagens er voorbij mochten. Toch bleven een aantal rensters in onze groep goed door rijden. Op die manier moesten de volgwagens weer barrage maken en konden we weer terugrijden naar het peloton.
We hadden pas 70 kilometer afgelegd, maar ik zag wel dat dit peloton niet groot meer was. Ik denk maximaal 60 rensters. Het tempo bleef zeer hoog in deze groep. Er waren veel aanvallen, die ik niet allemaal heb gezien, doordat ik al een beetje op begon te raken en achteraan hing. Ik weet wel dat het tempo er nooit uit ging. Dit maakte het in combinatie met de klimmetjes,de wind en de vele scherpe bochten echt heel zwaar. Ik was de rondjes wel een beetje aan het aftellen en was dus ook heel blij toen we de laatste ronde ingingen. Ik kwam het stuk met de klinkertjes en de bochten goed door en toen moesten we de klim met de wind op de kant nog op. Ik was blij dat het op deze klim een beetje stil viel, want ik zat er echt helemaal doorheen. In de afdaling van de klim was er echter nog een valpartij waar ik even voor moest remmen en toen schoot de kramp erin. Ik kon net weer terugkomen aan het laatste wiel van het peloton, maar was helemaal op. Wereldkampioene tijdrijden Ellen van Dijk (was opgehouden door valpartij) kwam me net voor de finish nog voorbij, maar ik was echt helemaal leeg en finishte uiteindelijk als laatste van het peloton op 6 sec van Marianne Vos die de sprint van het peloton won. Zij maakte het rabofeestje compleet, nadat Iris Slappendel, Lucinda Brand nog voorbij was gefietst. Zij werden dus nummer één en twee en Vos werd derde.
Ik was echt heel blij dat ik bij de finish was en dat ik gewoon nog in het peloton zat. Super tevreden was ik. Uiteindelijk werd ik 36e. De rest van de kempendames werden helaas eerder uit koers genomen. Slechts 59 rensters fietsten het kampioenschap uit. Achteraf zag ik dat we 39,5 gemiddeld hadden gereden. De beloften die voor ons hun kampioenschap hadden gefietst, hadden 37,9 gemiddeld over 147 km. Het was dus een zeer zwaar kampioenschap geweest.
Groetjes Carleen

Our website is protected by DMC Firewall!